بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم ،

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم  ،

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم   ،

شدم ان عاشق دیوانه که بودم .

در نهانخانه جانم گل یاد تو ، درخشید

باغ صد خاطره خندید ،

عطر صد خاطره پیچید :

 یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پرگشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.

تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

 من همه ، محو تماتشاي نگاهت .

يادم آيد :  تو به من گفتي :

 از اين  عشق حذر كن !

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن ،

آب ايينه عشق گذران است ،

تو امروز نگاهت به نگاهي نگران است ؛

باش فردا كه دلت با دگران است !

 با تو گفتم حذر از عشق !!! ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم!

 روز اول ، كه دل من له تمناي تو پر زد

چون كبوتر ، لب بام  تو نشستم

تو به من سنگ زدي ، من نه رميدم ، نه گسستم....

باز گفتم كه : " تو صيادي و من آهوي دشتم

 تا به دام تو در افتم  همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم ،  نتوانم "

 اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ، ناله تلخي زد و بگريخت ....

 اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

 يادم آيد دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم .

نگسستم نرميدم.

رفت در ظلمت غم ، آن شب و شب هاي دگر هم ،

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم ،

نكني ديگر ازآن كوچه گذر هم .....

بي تو ، اما ، به چه حالي من از آن كوچه گذشتم !!!

 ترانه اي غمناک
چو دود بر مي خاست
ز شهر زنجره ها
چون دود مي لغزيد
به روي پنجره ها

 تمام شب آنجا
ميان سينهء من
کسي ز نوميدي
نفس نفس مي زد
کسي به پا مي خاست
کسي ترا مي خاست
دو دست سرد او را
دوباره پس مي زد

تمام شب آنجا
ز شاخه هاي سياه
غمي فرو مي ريخت
کسي ز خود مي ماند
کسي ترا مي خواند
هوا چو آواري
به روي او مي ريخت

 درخت کوچک من
به باد عاشق بود
به باد بي سامان
کجاست خانهء باد؟
کجاست خانهء باد؟

فروغ فرخزاد

دلم را سپردم به بنگاه دنیا

و هی آگهی دادم اینجا و آنجا

و هر روز برای دلم مشتری آمد و رفت

و هی این و آن

سرسری آمد و رفت

ولی هیچکس واقعاً

اتاق دلم را تماشا نکرد

دلم قفل بود

کسی قفل قلب مرا وا نکرد.

یکی گفت: چرا این اتاق پر از دود و آه است

یکی گفت چه دیوارهایش سیاه است

یکی گفت چرا نور اینجا کم است

و آن دیگری گفت : و انگار هر آجرش

فقط از غم و غصه و ماتم است !

و رفتند و بعدش دلم ماند بی مشتری

و من تازه آن وقت گفتم :

خدایا، تو قلب مرا می خری ؟.

و فردای آن روز

خدا آمد و توی قلبم نشست

و در را به روی همه

پشت خود بست

و من روی آن در نوشتم 

ببخشید، دیگر

"برای شما جا نداریم

از این پس به جز او کسی را نداریم"

ای آنکه بجزتوهوائی به سرم نیست٬ کسی درنظرم نیست

جزیادعزیزت کسی همسفرم نیست٬ مرایاردگرنیست

قدرتوواحساس تورو کسی نفهمید٬ دلت ازهمه رنجید

ازعالم وآدم همه جا رنگ وریا دید٬ دلت ازهمه رنجید

من مثل توازدست همه رنج کشیدم٬ بجزغصه ندیدم

یک جرعه وفا ازلب دریا طلبیدم٬ لب تشنه دویدم

ای تونایاب٬ گوهرناب٬ نازمخمل٬ ترمه خواب

ای تو همدل٬ای توهمدم٬عاقبت عشق ازتوگل کرد

عاشقم من٬عاشق تو٬ای توتنها خوب دنیا٬باتودارم گفتنیها

ای آنکه بجزتو…

ای وفادار٬نازنین یار٬ای نشسته بردلت خار

ای بریده ازمن وما٬ ازگذشته مانده تنها

عاشقم من٬عاشق تو٬ای توتنهاخوب دنیا٬باتودارم گفتنیها

ای دل ای دل چرا خونی     چـرا خسته و داغـونی

مگر دنیـا چهـا کـرده     که میگـی نه نمیتـونی

دلم خونی از ایـن دنیا     از این رسم وفا داری

دل مـن نا امیـدی نـه      خدایی بالا سـر داری

بهش دل بسته شو تا کـه      غـم تو بی اثـر باشه

نفـوذ ضـربه ی شیطـان      به قلبت بی ثمـر باشه

خیابان سرخ و صحرا لاله گون است

بزن باران نسیم از رفتن افتاد

بزن باران که دیوان در کمین اند

بزن باران ستمکاران به کارند